Antyfouling — czym jest i jak go nakładać samodzielnie

Każda łódź stojąca w wodzie szybko zaczyna obrastać glonami, wąsonogami i innymi organizmami. To nie tylko estetyczny problem — porosty zwiększają opór kadłuba i mogą trwale uszkodzić laminat. Antyfouling to rozwiązanie.

To farba nakładana na podwodną część kadłuba, która zapobiega przyrastaniu organizmów morskich i słodkowodnych. Zawiera biocydy, które stopniowo uwalniają się do wody, tworząc nieprzyjazne środowisko dla glonów i wąsonogów.

W Polsce obowiązkowe jest stosowanie antyfoulingów dopuszczonych do obrotu — nie każdy produkt dostępny za granicą jest legalny na polskich wodach.

Antyfoulingi erodujące (self-polishing) — warstwa ściera się stopniowo z poruszającą się wodą, uwalniając biocydy. Dobre dla łodzi pływających regularnie. Antyfoulingi twardotopliwe — twarda powłoka, dobrze znosi cumowanie na lądzie i holowanie. Lepsze dla łodzi wyciąganych z wody na sezon.

Przygotowanie to 80% sukcesu. Kadłub musi być czysty, suchy i odtłuszczony. Starą farbę, która się łuszczy, trzeba zeszlifować. Świeży antyfouling nakłada się na zdrową powierzchnię — laminat lub powłokę epoksydową.

Nałóż dwie warstwy wałkiem lub pędzlem, czekając między warstwami zgodnie z instrukcją producenta (zazwyczaj 2-4 godziny). Pracuj w rękawiczkach i masce — biocydy są szkodliwe.

Po nałożeniu łódź powinna trafić do wody w ciągu 1-3 dni (zależnie od produktu). Zbyt długo na lądzie po nałożeniu i antyfouling może stracić skuteczność.

Standardowo raz na sezon. Jeśli łódź stała w wodzie przez całe lato i ma grubą warstwę starego antyfoulingu — rozważ zeszlifowanie do laminatu i nałożenie od nowa zamiast kolejnej warstwy na wierzch.